Η καταιγίδα που εμφανίζεται πάνω, μια καταιγίδα «ανοδικής συμπεριφοράς», είναι όμοια με την μετατωπική καταιγίδα (επόμενη φωτογραφία) σε όλα εκτός από τον τρόπο που δημιουργήθηκε. Οι ηλιακές ακτίνες, πέφτοντας σε ένα αναπεπταμένο πεδίο, δημιούργησαν πάνω του ένα στρώμα θερμού αέρα. Ο θερμός αέρας ανεβαίνει ψηλά. Κατόπιν διαστέλλεται και ψύχεται και έτσι αναπτύσσεται ένας σωρείτης (αριστερά). Και άλλος θερμός αέρας εξακολουθεί να κατευθύνεται προς τα επάνω και το σύννεφο διογκώνεται (δεξιά). Καθώς το σύννεφο πλησιάζει τα 7,500m τα σταγονίδια που περιέχει φτάνουν σε τέτοιο μέγεθος ώστε το ανοδικό ρεύμα του αέρα δεν είναι δυνατόν πια να τα συγκρατεί και έτσι πέφτουν σαν βροχή.

Μια σύντομη αλλά βίαιη νεροποντή εξαπολύεται από έναν πελώριο σωρειτομελανία, που τον δημιούργησε ένα ψυχρό μέτωπο το οποίο προελαύνει. Τα βέλη δείχνουν τη συμπεριφορά των ανέμων. Μια μάζα ψυχρού αέρα εισχωρεί κάτω από τον θερμό αέρα και τον αναγκάζει να ανέβει. Ο θερμός αέρας αντιστέκεται σε αυτήν την εκτόπιση του, με αποτέλεσμα να προκληθεί αναταραχή. Ο ανυψώμενος υγρός αέρας σχηματίζει σωρειτομελανία, ο οποίος μετά γεννά μια καταιγίδα (κάτω δεξιά) Η χαρακτηριστική ακμονοειδής μορφή της κορυφής του σωρείτη σχηματίζεται από ανέμους που ξυρίζουν το πάνω μέρος του.

Στην εικόνα αυτή σημειώνονται τα όσα συμβαίνουν όταν θερμός αέρας επιχειρεί να εισβάλει σε μια περιοχή όπου επικρατεί ψύχος. Ο θερμός αέρας κινείται πάνω από τον ψυχρό, προωθούμενος αναρριχητικά, καμία φορά ακόμα και μέχρι 1.600Km. Η λωρίδα της συγκρούσεως όπου μια μάζα αέρα αναρριχάται επάνω σε άλλη προκαλεί μια σειρά από καιρικές μεταβολές που καταλήγουν σε βροχή. Πρώτα σχηματίζονται παγετώδεις θύσανοι και θυναστρώματα (κορυφή) που διογκώνονται σε υψοστρώματα χαμηλότερα και σχηματίζουν χαμηλούς στρωματομελανίες που φέρνουν καταιγίδα. Πίσω σέρνονται στρώματα χαμηλούς ύψους που φέρνουν ψιχάλες.