Μαρίνος Γιαμαλάκης

1986

1. Αντικατοπτρισμός
2. Το τρίτο κουδούνι
3. Εσύ
4. Είναι φορές
5. Εφιάλτης
6. Ματάκια μου
7. Φύγαμε γι' αλλού
8. Τετ α τετ
9. Τι να σου πω για τα όνειρα μου
10. Δώρο στη γιορτή σου
11. Αθήνα
12. Η αγάπη σου

Στίχοι

Στίχοι & Μουσική: Μαρίνος Γιαμαλάκης

ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΣ

Μπορεί και να μην ήσουνα εσύ
να μη σε έχω δει ποτέ ξανά
μα μέσα στα όνειρά μου συνεχώς
Γυρνάς.

Μπορεί και να είναι ζήτημα στιγμής
μπορεί να το ξεχάσω πιο μετά
μα τώρα μ΄ ένα αλλιώτικο ρυθμό
με πας.

Μεταμορφώνεσαι, πέρα νυχτώνεσαι
και με τρομάζεις.
Ανακυκλώνεσαι, έρωτας γίνεσαι
και μ΄ ανεβάζεις.

Μπορεί και να μην ήσουνα εσύ
να ήταν μια σκιά στα σκοτεινά
μια εικόνα που ξεθώριασε ο καιρός
Αργά.

Ενώνω τα κομμάτια της σιωπής
σε βρίσκω πάλι μέσα να γελάς
δεν κάνω λάθος τώρα είσαι εδώ
Ξανά.


ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΚΟΥΔΟΥΝΙ

Και πάλι μαζί σαν τότε μαζί Ελενίτσα
στο ίδιο μπουλούκι μια Τρίκαλα μία Καρδίτσα
με ρόλους ξερούς
κάτι ρόλους χωρίς προεκτάσεις
θεατρίνοι στυγνοί
σωματείο μισθός και εντάξει.

Το τρίτο χτυπά
χαμηλώνουν τα φώτα αυλαία
εσύ στη σκηνή εγώ πρέπει να πω καλησπέρα
μα νοιώθω σαν χθες
λες και παίζω τον πρώτο μου ρόλο
τη φράση ξεχνώ
σ΄ άλλη ατάκα πηδώ
ναι κρυώνω.

Και πάλι μαζί
σ΄ ένα θίασο που περιοδεύει
μπροστά η Ελλάς
κι ένα κάποιο Hotel που αναμένει
ξωπίσω εμείς φίφτι - φίφτι το δίκλινο τώρα
να κάνω ένα ντους
άντε γρήγορα πέρασε η ώρα.

Το τρίτο χτυπά
πως μπερδεύτηκαν έτσι οι λεζάντες
δεν γίναμε σταρ
δεν βαριέσαι δεν είχαμε αβάντες
μια άλλη φορά
ίσως έρθει μια άλλη ευκαιρία
κι αν όχι Λενιώ
επαρχία και πάλι επαρχία.



ΕΣΥ

Η θύμηση σου κοντινή νεταρισμένη
μ΄ ένα γλυκό χαμόγελο στα χείλη
φιγούρες σχήματα μέσα στο μπαρ που πνίγει
τις άδειες νύχτες μου χωρίς σταματημό.

Διαστέλλονται τα χθεσινά σου λόγια
μες από τους καπνούς σωρός τσιγάρα
ακροβατώ σε μια στροφή παλιάς μπαλάντας
που αδιάκοπα με σπρώχνει στο γκρεμό.

Και θα στο πω, έτσι σαν να είναι παραμύθι
σ΄ ένα ποτήρι μπύρα σε γυρεύω
ρουφάω τον αφρό σου ημερεύω
αφήνω πίσω τις στιγμές, και σου γελώ.

Η θύμηση σου κοντινή νεταρισμένη
κάτι στιγμές στου ονείρου το ταξίδι
σαν μια παραίσθηση μέσα στο μπαρ που πνίγει
τις άδειες νύχτες μου, μέσα στο αλκοόλ

Διαστέλλονται τα χθεσινά σου λόγια
πως θα ήθελα να σβήναν τα σημάδια
όλα όσα φέρνουνε το χθες στην πρώτη αράδα
κι αδιάκοπα με σπρώχνουν στο γκρεμό.



ΕΙΝΑΙ ΦΟΡΕΣ

Είναι φορές που δεν ξέρω γιατί νοιώθω μόνος
ένα κενό το μυαλό μου θολό σαν τρελός
είναι φορές που σε θέλω να ρθείς επειγόντως
να μ΄ αγκαλιάσεις να νοιώσω και πάλι πως ζω.

Είναι φορές
πως την άκρη της γης φτάνει ο πόνος
η θύμησή σου μου παίρνει το νου δεν μπορώ
να συνηθίσω στη σκέψη πως είμαι πια μόνος
χωρίς εσένα δεν ξέρω αν θα πρέπει να ζω.

Είναι φορές
μεθυσμένες φορές που όλο λέω
σταμάτα πια ως εδώ το κακό προσπαθώ
να σ΄ αποβάλω
απ΄ τη σκέψη μου πια να σε βγάλω
χωρίς εσένα και πάλι ν΄ αρχίσω να ζω.



ΕΦΙΑΛΤΗΣ

Δεν είναι παρά ένας εφιάλτης
όταν ξυπνήσω όλα θα είναι όπως πριν
μονάχος μου δεν θα είμαι στο κρεβάτι
η αγάπη μας δεν πέθανε μα ζει.

Είναι μονάχα μια παγίδα ένα ψέμα
με το ξημέρωμα θα είναι όλα όπως πριν
τα δυο σου μάτια θα κοιτάνε μόνο εμένα
και θα μου λένε πως για μένα είσαι εσύ

Δεν είναι παρά ένας εφιάλτης
της φαντασίας μου παιχνίδι πονηρό
δεν έχεις φύγει είσαι εδώ πολύ κοντά μου
και σου θυμίζω πόσο σ΄ αγαπώ.



ΜΑΤΑΚΙΑ ΜΟΥ

Μια στις δέκα υπάρχει περίπτωση
ν΄ ανταποκριθείς
σ΄ ένα κάλεσμα τάχα αδιάφορο
μα προτού σκεφτείς
παίρνω λίγες λέξεις ενέχυρο
και ακολουθώ
το τραγούδι της δήθεν αγάπης μας
με γοργό ρυθμό.

Και θυμάμαι... όχι τίποτα σπουδαίο
μονάχα κάτι μέρες που πια φύγαν
και θυμάμαι... μια παλιά μελωδία στο τραίνο
στη παραλία κάτι ώρες που δακρύζαν

Ματάκια μου....

Τώρα ποιος να ξέρει τι γίνεσαι
που έσβησε το φως
κι η σιωπή τη ζωή μου πλημμύρισε
σαν ωκεανός
μέσα στα φτηνά μπουζουξίδικα
τώρα ακροβατώ
συντροφιά με τους ήχους σου πάντοτε
και παραμιλώ.



ΦΥΓΑΜΕ ΓΙ΄ ΑΛΛΟΥ

Στη γωνία μ΄ αγωνία σε περίμενα
με γερά τη λαμαρίνα δαγκωμένη
ποιος Θεός να μ΄ έχει φτύσει πια συνήθεια
με τραβά απ΄ το μανίκι κι όλο τρέχει.

Σε λαβύρινθους με χίλια δυο ονόματα
πάνω κάτω κάτω πάνω μεθυσμένη
πάρε ύφος κράτα κόντρα και προσχήματα
να βιάσουμε τη νύχτα αυτή την ξένη.

Και να φύγουμε γι΄ αλλού με το πλοίο του καιρού
κι ένα σχήμα ζωντανό τριπαρισμένο
δυο βαλίτσες μια αγκαλιά μια αγάπη με φτερά
σε δωμάτιο από πριν ξεκλειδωμένο.

Στη γωνία μ΄ αγωνία σε περίμενα
με μια αίσθηση διάφανη σχισμένη
σ΄ αγαπώ ένα μηδέν ηλιοβασίλεμα
κι η ματιά σου φλογοβόλο να με καίει.

Ας τη μέρα σου να ψάξει τα περάσματα
την ανάγκη σου την πιάνω από το χέρι
δίπλα - δίπλα σε μπαράκια αυτοεξόριστοι
να πηδήξουμε τη νύχτα αυτή την ξένη.


ΤΕΤ Α ΤΕΤ

Με την πρώτη ματιά
με το χαίρω πολύ σ΄ ερωτεύτηκα
κι είχα τόσον καιρό να το νοιώσω αυτό
που δεν σκέφτηκα
να σου πω αν μπορώ τετ α τετ να σε δω μια άλλη ώρα
να μου πεις αν μπορείς του έρωτα να μου φέρεις τα δώρα.

Δεν θυμάμαι το όνομά σου
κι όμως μας συστήσανε
είπαμε δυο τρεις κουβέντες και χαθήκαμε
δεν θυμάμαι τα μαλλιά σου
σε ποιο χρώμα φέρνανε
όμως το χαμόγελο σου ήταν που με τρέλανε.

Λίγες λέξεις μετά θα τα πούμε ξανά
ίσως κάποτε
κι είχα τόσον καιρό να το νοιώσω αυτό
που δεν μ΄ άφηνε
περιθώρια να βρω πως μπορώ να σου πω ότι σήμερα
είσαι εσύ και μπορώ της ζωής να ξεχάσω τα εφήμερα.



ΤΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΓΙΑ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ

Τώρα τι να σου πω για τα όνειρά μου
πολύ μικρά κι ασήμαντα φοβάμαι
κρατούν το μέτρο απ΄ τη γή δεν ξεκολλάνε
δεν ταξιδεύουν σ΄ άλλους ουρανούς.

χάνονται κάπου Ομόνοια Παγκράτι
ψάχνουν για να σε βρουν πάνω στο χάρτη
μα εσύ σε άλλους κόσμους ταξιδεύεις
και τα τρελά όνειρά μου δυναστεύεις.

Τώρα τι να σου πω για τα όνειρά μου
πολύ κοινά κι αδιάφορα λυπάμαι
άσπρα ή μαύρα δεν τολμούν δεν πολεμάνε
δεν περιμένουν καλύτερους καιρούς.



ΔΩΡΟ ΣΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΣΟΥ

Το ρολόι στη γωνία δείχνει οκτώ
είχες πει θα ρθείς από τις έξι
που θα πάει αυτό μωρό μου δεν μπορώ
όπως πάμε το μυαλό μου δεν θ΄ αντέξει.

Η καρδιά χτυπά μ΄ αδιάκοπο ρυθμό
χίλια δυο περνούν από τη σκέψη
αγωνία θα σε δω δεν θα σε δω
πρέπει κάτι να σκεφτώ πριν μου σαλέψει.

Δώρο - δώρο στη γιορτή σου θα σου κάνω
Ξυπνητήρι
Δώρο να τ΄ ακούς και στις γωνιές
να μη με στήνεις.

Το ρολόι στη γωνία δείχνει εννιά
επιβάλλεται να βρούμε μία λύση
η αντοχή μου μου χτυπά συναγερμό
πρέπει κάτι να σκεφτούμε πριν μου στρίψει



ΑΘΗΝΑ

Θεούλη μου τι ιπποτισμός μέσα σ' αυτή την πόλη
τόσα ανθρωπάκια στην ουρά βήχας ξερός και σκόνη

Στους δρόμους που γυρνώ πόζα και ύφος
στα τρόλεϊ της γραμμής πόσο τη βρίσκω
υπέροχες στιγμές και στριμωξίδι
Κολιάτσου ομόνοια μακρύ ταξίδι.

Κι εσύ μιλάς για προσφυγές συμβούλια επικρατείας
κι εγώ θυμάμαι τις χοντρές μέσα στα λεωφορεία
το μαύρο που σας φόρτωσαν στις εκλογές που πέρασαν
κι εγώ θυμάμαι τις βραδιές π' αδιάφορα προσπέρασαν

Διαστρέβλωση χαμός άπιαστος χτύπος
καφές ντεκαφεϊνέ ο κάθε ήχος
ταμπέλες χρώματα μόστρα και πλάτες
στις αδιάβλητα στημένες κάλπες

Κι εσύ μιλάς για τους σεισμούς για του καιρού τα νάζια
κι εγώ σου λέω σε ζητώ τ' ατέλειωτα μου βράδια
το φιάσκο από τις εκλογές που ρήμαξαν το τώρα
κι εγώ σου λέω σ' αγαπώ μην ψάχνεις και προχώρα

Θεούλη μου τι ρομαντισμός μέσα σ' αυτή την πόλη
της Λούλας το κιγκλίδωμα παίζουμε κομπολόι
μιά μιά μετρώντας τις στιγμές χωμένοι στη μιζέρια
σε διαμερίσματα κλουβιά χωρίς φωνή και χέρια
χειροκροτούμε μια ζωή πόρνη σε πασαρέλα
κουνώντας το κορμάκι μας στους ήχους μιας λατέρνας
ξεκούρδιστης π' αγκομαχά ρυθμό για να μας δώσει
χτύπα το τακουνάκι σου κι ο κόσμος μας θα ισιώσει

Και πάψε πια να μου μιλάς για ΚΚΕ και σία
αφού το βλέπεις σ' αγαπώ και δίχως εξουσία
έτσι όπως σε γέννησε η μάνα σου μωρό μου
κι απλά χωρίς πιθηκισμούς σου δείχνω τ' όνειρο μου.



Η ΑΓΑΠΗ ΣΟΥ

Η αγάπη σου επικολυρική
ανάμεσα μινόρε και ματζόρε
διοπτροφόρα αυτοκαταστροφική
δαγκώνει τις στιγμές και ξανανιώνει

Μέσα σ' εκρήξεις αντοχής καρδιοχτυπά
έρπει και τρέφετε απ' του χθες τα πορτοκάλια
σε πλάγιους ήχους μα με sic διαφθορά
ξυπνά απ' το λήθαργο και τρέχει στ' ακρογιάλια

Εκεί παίρνει σχήμα χρώμα και μορφή
μαύρη καλτσύλα σιέλ φουστίτσα που σκοτώνει
μπρος πάω εγώ πίσω αυτή ρομαντική
σ' άλλου παπά ευαγγέλια να με σπρώχνει

Η αγάπη μας σουρεαλιστική
μια ζωγραφιά τρισδιάστατη που ιδρώνει
σε άσπρο φόντο αντί ιμπεριαλιστική
μαζεύει τις ματιές και μας ενώνει

Μέσα στα μέτρα π' ο καθένας κουβαλά
ολοκληρώνεται με γέλιο ή με κλάμα
πουλάει πνεύμα ή κρυφά στα σκοτεινά
άδικα περιμένει ένα θαύμα.