Μαρίνος Γιαμαλάκης

1976 Πρώτη κυκλοφορία


Νίκος Γράψας: Κιθάρα
Μαρίνος Γιαμαλάκης: Μπάσο
Θανάσης Αλατάς: κιθάρα
Χρήστος Βλαχάκης: Ντραμς

1. Μεταμόρφη
2. Σαν λιώσουνε τα χιόνια
3. Ο ταχυδρόμος του χωριού
4. Ερημιά
5. Του τρελού η σάλπιγγα
6. Ο αγώνας μας
7. Απογοήτευση
8.Παιδικό τραγούδι
9. Χωρίς τίτλο
10. Κάποια μέρα στην Αθήνα

Κριτικές

Ισως το πιο άγνωστο συγκρότημα που έπαιζαν hard rock psychedelia στα 1970 ήταν " Τα τέσσερα επίπεδα της Ύπαρξης " Κυκλοφόρησαν έναν δίσκο το 1976 σε ελάχιστες κόπιες και σε ένα μικρό label που εξαφανίστηκε σχεδόν αμέσως χωρίς να ξανακυκλοφορήοει πάλι.Μερικοί που άκουσαν το album από το δικό μας αντίτυπο πρίν από χρόνια είπαν ότι είναι φανερά επηρεασμένοι από τους "Space men 3" Μπορείτε να φανταστείτε την έκπληξή τους όταν είδαν την ημερομηνία κυκλοφορίας (1976), δεν μπορούσαν να το πιστέψουν !!!!
Ο τελευταίος δίσκος που (επανακυκλοφόρησε η Wipe Out είναι ο ένας και μοναδικός του συγκροτήματος Τα 4 Επίπεδα της Ύπαρξης. Ο δίσκος αυτός κυκλοφόρησε γιαπρώτη φορά το 1976 (!). Το γκρουπ αποτελείται από τους Χρήστο Βλαχάκη (ντραμς), Αθανάσιο Αλοτά (κιθάρες), Μάριο Γιαμαλάκη (μπάσο, τραγούδι), Νίκο Γράφο (κιθάρα, τραγούδι) και στο βιολί τονΓιάννη Δεσποτίδη. Δεν ξέρουμε πολλά για τα "4 Επίπεδα..." εκτός του ότι ο Μάριος Γιαμαλάκης έχει εμφανιστεί ξανά στη δισκογραφία ('82 -'83) με τον δίσκο "Εντός Σχεδίου Πόλεως" και ο Νίκος Γράψας έχει
δουλέψει με πολλά γκρουπ - Αβατον, Δυνάμεις Αιγαίου κ.ά. - και έχει κάποια προσωπικά άλμπουμ.
Ο δίσκος (που έχει τίτλο το όνομα τους) είναι ένα κράμα ροκ και ψυχεδέλειας με ελληνικό στίχο. Η ημερομηνία κυκλοφορίας του τον καθιστά "συλλεκτικό κομμάτι". Το ύφος του γκρουπ (από τον ήχο τους ως το ντύσιμο τους) παραπέμπει σε εκείνες τις εποχές που είχε αρχίσει
να διαγράφεται έντονα το άστρο της ροκ στη χώρα μας.

ΤΑ 4 ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ". Βουρ! Επανέκδοση από την Wipe Out γιατί είχαμε ξεχάσει ορισμένα πράγματα με όλες αυτές τις αηδίες που μας φορτώνουν για το ελληνικό rock κ.λ.π.
Η Wipe Out μας εκπλήσσει θετικά επανεκδίδοντας ένα από τα σπανιότερα albums του ελληνικού rock. Το album αυτό είχε εκδοθεί το 1976 από τη Venus Record και ήταν αρκετά δυσεύρετο. Στη σύνθεση του group συναντάμε τους Νίκο Γράψα [κιθάρα, τραγούδι, μετέπειτα στις Δυνάμεις Του Αιγαίου και τώρα ακολουθεί προσωπικό δρόμο], Χρήστο Βλαχάκη [τύμπανα], Μάριο Γιαμαλάκη [μπάσο, τραγούδι] και Θανάση Άλατα [κιθάρα]. Μπορεί για πολλούς να έχει ξεπεραστεί το progressive ύφος της μπάντας, αυτό όμως δε μειώνει σε τίποτα την αξία αυτού του album.
Μία ιστορική ηχογράφηση.

Maybe the most unknown Greek band playing hard rock psychedelia in the seventies was a group
with an extremely puzzling name: Ta Tessera Epipeda Tis Yparxis (or The Four Levels Of Existence to all you non-Greeks out there). They made one LP in 1976, on a very small label (called Venus) and in a very limited edition. The album almost immediately disappeared and was never released again. Surprisingly, the sound is somewhat akin to that of Spacemen Three, but a bit more stoned, if you get my drift! (I've heard bits of it recently and I must say it does sound like a killer,

Όταν πρωτοάκουσα πριν μερικά χρόνια τον ομώνυμο δίσκο του συγκροτήματος "ΤΑ 4 ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ", μου άφησε μία γεύση από αδιάφορη έως κακή. Προφανώς έφταιγε η άσχημη κατάσταση του δίσκου, η οποία σε προδιέθετε ανάλογα και για το περιεχόμενο του. Δεν εξηγείται διαφορετικά το γεγονός ότι, αφού άκουσα την πρόσφατη επανέκδοση του, ο δίσκος πλέον επισκέπτεται συχνά το πικ-άπ μου και μου αποκαλύπτει τα μυστικά και την ομορφιά του,
μια ομορφιά που δεν είχα μπορέσει να διακρίνω την πρώτη φορά.
Για να τοποθετήσουμε τα πράγματα σε μία χρονική σειρά, πρέπει να μεταφερθούμε στον χρόνο και στα μέσα της δεκαετίας του 70. Το 1976 λοιπόν κυκλοφορεί στην εταιρεία Venus το άλμπουμ ενός συγκροτήματος με το ασυνήθιστο και πρωτότυπο όνομα "ΤΑ 4 ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ" που είχε για τίτλο το όνομα του γκρουπ. Η Venus ήταν καθαρά μία εταιρία που κυκλοφορούσε μόνο λαϊκά και δημοτικά, γι' αυτό και προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι κυκλοφόρησε και τον δίσκο αυτό που είναι και ο μοναδικός της δίσκος ροκ. Όποιο πάντως και να ήταν το σκεπτικό της, καλά έκανε και τον κυκλοφόρησε διότι πρόκειται περί καταπληκτικού δίσκου.
Το γκρουπ απαρτιζόταν από τους Νίκο Γράψα (σόλο κιθάρα, τραγούδι), Θανάση Άλατα (ρυθμική και ακουστική κιθάρα), Μάριο Γιαμαλάκη (μπάσο, τραγούδι) και Χρήστο Βλαχάκη (ντραμς, κρουστά) και έπαιζαν αυτό που στην μουσική ορολογία ονομάζεται heavy progressive, δηλ. προοδευτικό ροκ με έντονα στοιχεία και τάσεις χαρντ-ροκ, αφού περιλαμβάνει σκληρά κιθαριστικά περάσματα, βαρύ μπάσο, δυνατά ντραμς κλπ.
Ο δίσκος πέρασε απαρατήρητος, αφού οι προτιμήσεις του ελληνικού κοινού ήταν και είναι στραμμένες στα κατά τεκμήριο τέσσερα γνωστότερα ελληνικά γκρουπ της εποχής Sokrates, Πελόμα Μποκιού, Νοστράδαμος και Poll.Το γεγονός ότι τα "ΕΠΙΠΕΔΑ" παρέμειναν στην αφάνεια οφείλεται κατά ένα μεγάλο μέρος στην εταιρία τους, αφού η Venus σαν εταιρία λαϊκών - δημοτικών δεν είχε προφανώς διάθεση να προωθήσει και διαφημίσει ιδιαίτερα το γκρουπ και τον δίσκο.
Πριν από 7-8 χρόνια άρχισε ολοένα να αυξάνει σε όλες τις χώρες το ενδιαφέρον του κόσμου για την μουσική του παρελθόντος. Το γεγονός αυτό οδήγησε μοιραία τον δίσκο στα αυτιά ξένων συλλεκτών και φίλων του ροκ και τότε διαπιστώθηκε το εξής εκπληκτικό. Ο δίσκος ΑΡΕΣΕ !!!! Και άρεσε ΠΟΛΥ !!!! Παρ' όλο τον ελληνικό στίχο του που σίγουρα ηχεί τόσο ασυνήθιστος στα αυτιά των ξένων. Και σήμερα έχουμε φθάσει στο σημείο να ξέρει το γκρουπ και τον δίσκο τους πολύ περισσότερος κόσμος στο εξωτερικό παρά στην Ελλάδα.
Το ενδιαφέρον των ξένων για το γκρουπ δεν μπορούσε να αφήσει ασυγκίνητους τους ιθύνοντες της ανεξάρτητης ελληνικής εταιρίας Wipe out records, από τους μεγαλύτερους συλλέκτες ελληνικού ροκ και μερακλήδες του είδους. Ήρθαν λοιπόν, σε επαφή με τον κάτοχο των δικαιωμάτων του δίσκου και απέκτησαν τα δικαιώματα επανεκδόσεως του.
Επειδή όμως οι αυθεντικές ταινίες είχαν χαθεί, στρατολογήθηκαν δύο πρωτότυπες κόπιες του δίσκου σε άριστη κατάσταση από συνδυασμό των οποίων προήλθε η επανέκδοση του που τελικά βγήκε το 1995. Για να ξεπερασθεί μάλιστα το γλωσσικό πρόβλημα τύπωσε η εταιρία σ' ένα σημείο του εξωφύλλου το όνομα του γκρουπ σε πιστή αγγλική μετάφραση "The 4 Levels of Existence". Το αποτέλεσμα όσον αφορά το τύπωμα του εξωφύλλου και την ηχητική ποιότητα ήταν εξαιρετικό.
Ο σκληρός τριζότος ήχος της κιθάρας στην εισαγωγή του πρώτου κομματιού του δίσκου σου δίνει να καταλάβεις ότι τα παιδιά δεν αστειεύονται καθόλου. Το καταπληκτικό "ΜΕΤΑΜΟΡΦΗ" είναι κατά την άποψη μου το καλύτερο κομμάτι του δίσκου και αντιπροσωπεύει πλήρως τον ήχο του γκρουπ.
Η εκτελεστική δεινότητα του Νίκου Γράψα είναι διάχυτη όπως και σε όλα τα κομμάτια του δίσκου άλλωστε τα υπόλοιπα κομμάτια κινούνται σε ανάλογα επίπεδα το καθένα με το δικό του θέμα: "ΣΑΝ ΛΙΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΧΙΟΝΙΑ" και "ΠΑΙΔΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ" με το βουκολικό τους περιεχόμενο, το πρώτο μάλιστα και με οικολογικές - περιβαλλοντικές αναφορές και το δεύτερο με σόλο ντραμς, "Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ" με το θλιβερό του θέμα και την εισαγωγή με ακουστική κιθάρα σε ύφος μεσαιωνικής μπαλάντας (μετά βέβαια τα πράγματα αλλάζουν), "ΕΡΗΜΙΑ" με καταφανείς επιρροές από δημοτικό τραγούδι, "ΤΟΥ ΤΡΕΛΟΥ Η ΣΑΛΠΙΓΓΑ" με θέμα το οποίο θα αποτελούσε θαυμάσιο σενάριο για ταινία τρόμου, "ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ" με κοινωνικοπολιτικούς στίχους, "ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ" με την έκφραση κάποιων ανθρώπινων προβληματισμών και συναισθημάτων. Το "ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ" είναι το μοναδικό απαλό κομμάτι του δίσκου όπου τα μοναδικά όργανα που ακούγονται είναι ακουστική κιθάρα και το βιολί του questΓιάννη Δεοποτίδη.
Ποιο τέλος θα άξιζε άραγε σ' ένα δίσκο που αρχίζει με ένα κομμάτι απίστευτα σκληρό και δυνατό σαν το "ΜΕΤΑΜΟΡΦΗ";; Μα βέβαια ένα κομμάτι ανάλογου ύφους. Έτσι λοιπόν έρχεται το "ΚΑΠΟΙΑ ΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ" με το μακρόσυρτο ενδιάμεσο κιθαριστικό σόλο να γράψει τον επίλογο του μνημειώδους αυτού δίσκου και μαζί μ' αυτόν να γράψει με χρυσά γράμματα μία από τις πιο λαμπρές σελίδες της ιστορίας του Ελληνικού Rock
Μπορεί οι ΒΕΑΤLΕ5 SΤΟΝΕ5, ΖΕΡΡΕLΙΝ, PURPLE, DOORS, HENDRIX,SABBATH και μερικές ακόμη δεκάδες βαρύγδουπα ονόματα να αποτελούν τους ακρογωνιαίους λίθους του ροκ οικοδομήματος, πλην όμως ποιος μπορεί να παραβλέψει το λιθαράκι που πρόσθεσε κάθε λιγότερο ηχηρό όνομα στο οικοδόμημα αυτό και το γεγονός ότι οι "Μεγάλοι Άγνωστοι" είναι το αλατοπίπερο που νοστιμίζουν την υπόθεση που λέγεται Rock;

Στίχοι

ΜΕΤΑΜΟΡΦΗ
Μουσική ΝΙΚΟΥ ΓΡΑΨΑ Στίχοι ΘΑΝΑΣΗ ΑΛΑΤΑ

Άνοιξε τα μάτια σου και δες
κάθε τι που φεύγει δεν γυρνά.
δες την ώρα για στερνή φορά
στον καφέ η γριά θα σου το πει

Πες μου πάτε θα 'ρθει ο καιρός
μονός κι εγώ ν' αποφασίζω,
κρίνεμαι απ΄ αυτά που λεω
είν΄ αυτός ο τρόπος που μιλάω.


ΣΑΝ ΛΙΩΣΟΥΝΕ ΤΑ ΧΙΟΝΙΑ
Στίχοι - Μουσική Μ. ΓΙΑΜΑΛΑΚΗΣ

Τόσο καιρό εδώ στα χιόνια
έχω ξεχάσει να μιλώ με τους ανθρώπους
Κι η σκέψη μου ολόλευκη αμόλυντη απ΄ της βρωμιές
του εργοστασίου
τα καυσαέρια και τα σοφά τα λόγια των δασκάλων.

Δέκα οκτώ χρονών έχω μπροστά πολύ καιρό ακόμα
Σαν λιώσουνε τα χιόνια θα οργώσω τη γη μου
μ' ότι γεννήματα έφερα μαζί μου από την πόλη

Σαν λιώσουνε τα χιόνια θα υψώσω την φωνή μου
κι η κιθάρα μου γλυκά θ' αντιλαλήσει στις πλαγιές
Σαν λιώσουνε τα χιόνια θα ακούσεις τη φωνή μου


Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ
Μουσική ΝΙΚΟΥ ΓΡΑΨΑ Στίχοι ΘΑΝΑΣΗ ΑΛΑΤΑ

Ο ταχυδρόμος του χωριού
θα φέρει γράμμα την αυγή
Γράμμα με νόημα βαθύ

Κόσμος πολύς μες το χωριό
είναι που άργησε πολύ
ο ταχυδρόμος να φανεί

Ο ταχυδρόμος του χωριού
αλλάζει δρόμο το πρωί
είναι η σάκα του βαριά
φέρνει μηνύματα κακά.

Όλοι μου λένε είναι γιορτή
πρέπει να παμε επίσκεψη.
φόρα τα ρούχα τα καλά
που ο κόσμος πάει στην εκκλησία

Πρωί πρωί η βάπτιση στις δώδεκα τα στέφανα
Και το ηλιοβασίλεμα αργά αργά τα φέρετρα.


ΕΡΗΜΙΑ
Στίχοι - Μουσική ΝΙΚΟΥ ΓΡΑΨΑ

Τι ζητάς σ΄ αυτό τον κόσμο μες την καταχνιά
Άδικα ψάχνεις γύρνα πίσω εδώ είναι ερημιά

Εδώ δεν βγαίνει ποτέ ήλιος και το χορτάρι είναι ξερό,
όλοι οι άνθρωποι, πεθαίνουν γιατί δεν έχουνε νερό.

Τράβηξε Λίγο πιο κάτω σε μια χώρα να' χει φως
Εκεί θ΄ ανοίξουνε λουλούδια κι ο ξένος θανε αδελφός


ΤΟΥ ΤΡΕΛΟΥ Η ΣΑΛΠΙΓΓΑ
Μουσική ΝΙΚΟΥ ΓΡΑΨΑ Στίχοι ΘΑΝΑΣΗ ΑΛΑΤΑ

Μες τον δρόμο κάθεται χαίρεται ή κλαίει
είναι η σάλπιγγα βουβή μες τον κόρφο του νεκρή.
όσο η σάλπιγγα είν΄ βουβή οι άνθρωποι λένε πολλά
όσο η σάλπιγγα ηχεί οι άνθρωποι είναι βουβοί

Μες τον δρόμο ο τρελός χαίρεται και κλαίει
είναι η σάλπιγγα βουβή μες τον κόρφο του νεκρή.
Όσο η σάλπιγγα ηχεί σι άνθρωποι ανασκιρτούν
κάποιος σήμερα αφήνει όλους που τον αγαπούν.

Κάποιος σήμερα πεθαίνει κάποιος φεύγει αϊτό τη ζωή
του τρελού η σάλπιγγα παράξενο ηχεί.

Μα ο ήχος της που μένεί μες τους δρόμους τριγυρνά
τους φοβίζει τους ανθρώπους τους παγώνει τη καρδία.

Του τρελού η σάλπιγγα παράξενα ηχεί
μήνυμα κακό μας φέρνει πως κάποιος θα χαθεί.
Του τρελού η σάλπιγγα παράξενα ηχεί
κάθε μέρα τόσα χρόνια πένθιμα ηχεί.

Σήμερα ακούσαμε την σάλπιγγα να ηχεί
του τρελού η σάλπιγγα παράξενα ηχεί

Όσο η σάλπιγγα είναι βουβή οι άνθρωπε λένε πολλά,
όσο η σάλπιγγα ηχεί οι άνθρωποι είναι βουβοί.

Χαιρετιούνται οι άνθρωποι και φιλιούνται παγερά
κλαιν' οι μάνες τα παιδιά τους κλαιν και τα σκυλιά.
Κάποιος σήμερα πεθαίνει κάποιος φεύγει από την ζωή
του τρελού η σάλπιγγα παράξενα ηχεί,

Βήμα βήμα στο σκοτάδι γύρω του κανένα φως
και η νύχτα που τον κρύβει μου δολώνει το μυαλό

Λάμπει ο ήλιος το πρωί έπαιζε ο τρελός να ζει
του τρελού η σάλπιγγα έπαψε να ηχεί
Του τρελού η σάλπιγγα παράξενα ηχεί
του τρελού η σάλπιγγα έπαψε να ηχεί


Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ
Στίχοι - Μουσική ΜΑΡΙΟΥ ΓΙΑΜΑΛΑΚΗ

Κινήσαμε μαζί ενωμένοι κάποια ανατολή
σημαία τα όνειρα μας για καλύτερη ημέρα.
Γενιά ολόκληρη με πίστη στη ζωή
και μόνο όπλο την αγάπη μας για την καινούργια μέρα.

Γυαλίζουν τα κορμιά μας απ' τη λάμψη τ' Απριλiού,
τα λάβαρα υψώνονται η μάχη αρχίζει.
Του κάστρου κλείνουν οι αμπάρες και κανόνια αντηχούν,
τα λάβαρα μας τα 'σπασαν μα η αγάπη δεν λυγίζει.

Και συνεχίζεται ο αγώνας μας για κάθε τι σωστό
τα λάβαρα υψώνοντας κόντρα στην κάθε βία
Γενιά ολόκληρη με πίστη πως το νέο δειλινό
θα δικαιωθούν οι κόποι μας θα εκλείψει η τυραννία.


ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ
Μουσική ΝΙΚΟΥ ΓΡΑΨΑ Στίχοι ΘΑΝΑΣΗ ΑΛΑΤΑ

Νιώθω μόνος μες τον κόσμο που γεννήθηκα και ζω
Όλοι είναι μόνο λόγια και ένα χέρι να σου δείχνει,
πως ο κόπος πάει χαμένος τόσο δάκρυα σαν βροχή.

Νιώθω μόνος μεταξύ σας κι ο καθένας που γελάει
άλλο δείχνει άλλο είναι, άλλα λεει άλλα κάνει
κι ο καθένας που σου δίνει από μέσα του σε βρίζει.

Κάθε τόσο συλλογιέμαι που με βγάζει αυτός ο δρόμος
κάνει κρύο και τα βράδια στα γεφύρια τους κοιμάμαι
κι ο καθένας θα σου λεει τυπικά μία καλημέρα.

Τα πουλιά κάθε μέρα στους δρόμους πετούν
και το βράδυ κοντά μου σιωπούν.
Τα πουλιά προς τον Νότο κοπάδια πετούν
Κι η ψυχή μου από θλίψη γεμίζει.

Δε με νοιάζει που οι άνθρωποι δεν μ' αγαπούν.
Δεν με νοιάζει που μόνος μου νοιώθω,
μόνο κλαιω σα μικρό παιδί που οι φίλοι μου σήμερα φεύγουν.


ΠΑΙΔΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
Μουσική ΘΑΝΑΣΗ ΑΛΑΤΑ Στίχοι ΔΗΜΟΤΙΚΟ

Για δες χαράζει στο βουνό η νύχτα χαιρετάει
κοντεύουν τ' άστρα να σβηστούν κι ο ουρανός γελάει.

Άκου φλογέρα του βοσκού από τη ράχη πέρα
στέλνει γλυκούς χαιρετισμούς στο φως και στην ημέρα.

Άκου τραγούδι του αηδονιού σμίγει με την φλογέρα
τι συναυλία είναι αυτή στο φως και στην ημέρα.


ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ
Στίχοι -Μουσική ΜΑΡΙΟΥ ΓΙΑΜΑΛΑΚΗ

Δεν ξέρω τι να γράψω για να σας τραγουδήσω,
να γράψω για αγάπη για μίσος να μιλήσω,
γι' ανθρώπους που ζητάνε μία ήρεμη ζωή.

Η πάλι να σας δώσω μία εικόνα ενός πολέμου,
μιας πόλης που πέθαινει στο φύσημα τ' ανέμου,
για ένα φτωχό σπουργίτι που ψάχνει για τροφή.

Μα πάλι τι να γράψω γι αγάπες που χαθήκαν,
για μάτια π' όλο κλαίνε για νιές που μαράθηκαν,
για κόσμους μπερδεμένους που ψάχνουνε γι΄ αρχή.

Ή γι΄ άλλους που ζητάνε χώμα χλωρό να μείνουν,
να τρώνε το ψωμί τους και το κρασί να πίνουν,
χωρίς να λογαριάζουν την δόλια τη ζωή.

Μα δίχως να το θέλω, για σας τραγούδι έγραψα
αν και πολύ στον κόσμο και στη ζωή δεν έψαξα,
γι΄ αυτό και εσείς δεχτείτε το σαν κάτι το απλό,
νομίζω πως στ' αλήθεια τραγούδι είναι κι αυτό.


ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
Στίχοι - Μουσική ΘΑΝΑΣΗ ΑΛΑΤΑ

Κουρασμένοι άνθρωποι σέρνονται εδώ κι εκεί
γέροι νιές γριές και νέοι φίλοι μου κι εχθροί.

Κίτρινα τα φύλλα πέφτουν όσο εσύ θα προχωρείς
μες' τους δρόμους της Αθήνας κάποτε θα βαρεθείς.

Ρόδινα ρόδινα αέρινα αέρινα και πάλι από την αρχή.

Αλλά λεει ο ποιητής άλλα ο νους σας βάζει
άλλα δείχνει ο σοφός αλλού ο κόσμος πάει.

Στην Ακρόπολη θ' ανέβω στα Προπύλαια κοντά
να κοιτάξω την Αθήνα και της Πλάκας τα στενά.

Ρόδινα ρόδινα αέρινα αέρινα και πάλι από την αρχή.