ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Η χώρα όπου γεννήθηκε η δημοκρατία και λατρεύτηκαν οι αξίες, κατέληξε σήμερα
να γίνει η άρνηση τους.
Ήδη, ο χρόνιος παλαιοκομματισμός έχει δημιουργήσει μέσα στο κάθε άτομο τόσο
ισχυρά και ανοσοποιητικά για τον ίδιο (τον παλαιοκομματισμό) αντανακλαστικά
και η όλη κατάσταση έχει φτάσει σε τόσο οριακά σημεία, που αναπόδραστα πλέον
η μόνη λύση που απομένει είναι το άτομο να υπερβεί εαυτόν.
Αυτό όμως είναι μια ουτοπία αν το άτομο αφεθεί να αγωνιστεί μόνο του μέσα
στο υπάρχον ελλειμματικό θεσμικό πλαίσιο.
Πρόθεση αυτού του βιβλίου είναι αφ' ενός να προβληματίσει και αφ' ετέρου
-και πάνω απ' όλα- να προκαλέσει για λύσεις εδώ και τώρα.
Η ύλη κινείται σε τέσσερα θεματικά επίπεδα:
ΠΡΩΤΟΝ: Γίνεται μια προσπάθεια απελευθέρωσης της σκέψης από τις στενωπούς
που δημιουργούν τα παλαιοκομματικά συμπλέγματα και οι συναφείς προπαγάνδες.
Μια προσπάθεια δημιουργίας ενός καινούριου εργαλείου σκέψης, που θα μπορεί
να βοηθήσει στο «φιλτράρισμα» των διαφόρων πολιτικών ερεθισμάτων, στη βάση
μιας αυτοπροσδιοριζόμενης πολιτικής προσωπικότητας, με παράλληλη αποκήρυξη
οποιουδήποτε ετεροπροσδιορισμού.
ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Γίνεται μια διαχρονική ιστορική αναζήτηση των αιτιών εκείνων που
ευνόησαν, επέτειναν και παγίωσαν την αυτονόμηση του πολιτικού στοιχείου από
τις κοινωνικές διεργασίες, γεγονός που οδήγησε στην ανεξέλεγκτη νομή της
εξουσίας, με τελική κατάληξη τη νομή της ίδιας της κοινωνίας.
ΤΡΙΤΟΝ: Γίνεται μια καταγραφή των κοινωνικο-πολιτικών προβλημάτων και μια
προσπάθεια διακρίβωσης ενός κοινού λογικού πλαισίου αναφοράς, πάνω στο οποίο
θα πρέπει στο εξής να κινούνται οι λύσεις των προβλημάτων αυτών.
ΤΕΤΑΡΤΟΝ: Γίνονται κάποιες συγκεκριμένες προτάσεις για πληθώρα θεσμικών
αλλαγών, ώστε να εξαλειφθούν τα θεσμικά ελλείμματα που αναιρούν τη
δημοκρατία και ταυτόχρονα συμβάλλουν στην υποδούλωση της κοινωνίας.
Μερικές από αυτές τις προτάσεις, οι οποίες είχαν ήδη διατυπωθεί από το 1994, είναι:
1. Αλλαγή του ισχύοντος κοινοβουλευτικού κυβερνητικού συστήματος και θέσπιση
ενός προεδρικού συστήματος.
2. Εκλογή του αρχηγού του κράτους κατευθείαν από το λαό, με ταυτόχρονη κατάργηση της διαρχίας πρωθυπουργός - πρόεδρος της δημοκρατίας που δεν έχει κανένα ουσιαστικό λόγο ύπαρξης.
3. Οι βουλευτές σε καμία περίπτωση δεν θα υπουργοποιούνται μέσα στην περίοδο για την οποία εξελέγησαν, για να υπάρξει πλήρης διαχωρισμός νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας.
4. Θέσπιση νόμου για ενιαία δημοκρατική συγκρότηση και λειτουργία των κομμάτων.
5. Εκλογή του αρχηγού του κάθε κόμματος από όλα τα μέλη του κόμματος με μυστική ψηφοφορία. Όταν είχε διατυπωθεί αυτή η πρόταση από αυτό εδώ το βιβλίο το 1994, τα τότε κόμματα εξέλεγαν τον αρχηγό τους είτε μέσα από τις κοινοβουλευτικές τους ομάδες είτε μέσα από συνέδρια. Αργότερα το ΠΑΣΟΚ άλλαξε το καταστατικό του και εκλέγει το αρχηγό του από την κομματική βάση. Αυτό αποτελεί αναμφισβήτητα μία θετική εξέλιξη.
6. Εκλογή όλων των υποψήφιων βουλευτών, ακόμη και εκείνων που είναι ήδη βουλευτές για την περίοδο που λήγει, από όλα τα μέλη του κόμματος με μυστική ψηφοφορία. Δεν θα πρέπει να εξαρτάται η πολιτική παρουσία των εκπροσώπων του λαού από τις επιθυμίες του αρχηγού και κατ' επέκταση και των συμφερόντων που ενδεχομένως τον στηρίζουν.
7. Επιλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης, όλων των βαθμίδων, από το φυσικό της χώρο και όχι το διορισμό της από την κυβέρνηση. Διαφορετικά δεν μπορεί να υπάρξει διαχωρισμός δικαστικής και εκτελεστικής εξουσίας.
8. Εκλογή του νομάρχη και του περιφερειάρχη κατευθείαν από το λαό. Αυτή η πρόταση είχε διατυπωθεί το 1994, ήδη ο νομάρχης εκλέγεται από το λαό. Θα πρέπει όμως και ο περιφερειάρχης να εκλέγεται από το λαό και να μην διορίζεται από την κυβέρνηση.
9. Εκλογή του επικεφαλής της Εισαγγελίας του κάθε νομού και του επικεφαλής της Αστυνομίας του νομού από το λαό. Μόνο κάτω από την ηγεσία και τον έλεγχο λαϊκών εκπροσώπων, που εκλέγονται, ελέγχονται και λογοδοτούν στην τοπική τους κοινωνία, αφενός θα σπάσουν τα παραδικαστικά κυκλώματα αφετέρου η αστυνομία θα αφιερωθεί πιο ουσιαστικά στο κοινωνικό της έργο.
10. Θέσπιση τεκμηρίου αρμοδιότητας υπέρ του πολίτη σε σχέση με την κεντρική εξουσία.
11. Μεταβίβαση στους ΟΤΑ
πλήθους δημοσίων πραγμάτων, αρμοδιοτήτων και υπηρεσιών, όπως εφορίες,
δικαστήρια (κτίρια και διοικητικό προσωπικό) κ.λπ.